معرفی ابزار جیرا از شرکت اطلسیان

معرفی

ابزار جیرا (Jira) ارائه شده از طرف شرکت اطلسیان، یک ابزار مدیریت پروژه و بروسه با قابلیت پیگیری باگ‌ها (Bug Tracking) برای پروژه‌های نرم‌افزاری و پیگیری مشکلات (Issue Tracking) است. اطلسیان از سال ۲۰۰۲ به توسعهٔ این پروژه پرداخته و نام جیرا که مخفف لغت Gojira (در ژاپنی به معنای Godzilla) است، را با طعنه به رقیب اصلی و متن‌باز این ابزار یعنی Bugzilla برای آن برگزیده است.

این ابزار در حالت معمول به منظور پیگیری باگ‌ها و مسائل مربوط به پروژه‌های نرم‌افزار و اپلیکیشن‌های موبایل مورد استفاده قرار می‌گیرد و دلیل اصلی آن ویژگی‌های کاملاً مناسب داشبورد این ابزار جهت مدیریت بهینهٔ این موارد است. همچنین در حالت پیشرفته‌تر این ابزار قادر است نقش یک ابزار مدیریت پروژهٔ کامل و بی نقص را در تیم‌های نرم‌افزاری بر عهده گیرد. علاوه بر این، با استفاده از مجموعهٔ وسیعی از افزونه‌های ارائه‌شده در مارکت اطلسیان و یا از طریق توسعهٔ افزونه به وسیلهٔ رابط ارائه‌شده، می‌توان این ابزار را کاملاً بسته به نوع نیاز تیم‌های هدف شخصی‌سازی نمود.

بر اساس گزارش شرکت اطلسیان در ماه اوت ۲۰۱۷ بیش از ۸۹۰۰۰ شرکت از ۱۲۲ کشور جهان‌ از این محصول بهره می‌گیرند. از جمله معروف‌ترین این شرکت‌ها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

ابزار جیرا با استفاده از زبان جاوا توسعه داده شده که امکان میزبانی سرور وب آن را بر روی تمامی سیستم‌عامل‌های مرسوم فراهم می‌کند. علاوه بر این‌، با بهره‌گیری از امکانات ارتباطی جیرا (نظیر REST, SOAP و XML-RPC) امکان اتصال این ابزار با دیگر ابزار‌های مورد استفاده در سازمان نظیر نرم‌افزار‌های گفتگو‌،  مدیریت مخازن کد و غیره فراهم شده است. این ابزار در سه بستهٔ متفاوت زیر که کاربری‌های مناسب خودشان را دارند عرضه می‌شود:

  • Jira Core: این بستهٔ اصلی جیرا و بدون شخصی‌سازی پیش‌فرض می‌باشد که می‌تواند در هر نوع پروژه‌ای مورد استفاده قرار گیرد.
  • Jira Software: این بسته همراه با ویژگی‌های مناسب تیم‌های نرم‌افزاری ارائه می‌شود.
  • Jira Service Desk: این بسته نیز مناسب تیم‌های فناوری اطلاعات و پشتیبانی ارزه شده است.

چرا جیرا؟

با توجه به نیاز روز افزون و ماهیت پویای پروژه‌های امروزی‌، ابزار‌های مدیریت پروژهٔ متفاوتی به وجود آمده‌اند که هر کدام نقاط قوت و ضعف مخصوص به خود را نیز دارا هستند. با این حال می‌توان نکات زیر را از جمله برتری‌های جیرا دانست که مورد استقبال کاربران آن قرار گرفته است:

  • ساختار قوی نرم‌افزار در جهت مدیریت پروژه. سادگی در امکان افزودن وظایف (Tasks)، ویژگی‌های جدید‌، باگ‌ها و اشکالات پروژه از نیاز‌‌های اصلی یک ابزار مدیریت پروژه است که جیرا با کیفیت بالایی از آن پشتیبانی می‌کند.
  • انعطاف‌پذیری بالای داشبورد جیرا این امکان را فراهم می‌کند که آن را کاملا متناسب با ساختار پروژه‌ها و نیاز تیم شخصی‌سازی کنید و با اعضای تیم به اشتراک بگذارید. این ویژگی به افراد دخیل در پروژه کمک می‌کند که در هر لحظه بتوانند از وضعیت کلی پروژه‌، پیشرفت‌ها و موانع مرتبط با هر موضوع مطلع شوند و در صورت نیاز به بررسی و رفع آن موارد بپردازند.
  • مدیریت پروسه‌های مورد نیاز جهت انجام و تکمیل یک پروژه با استفاده از جیرا این امکان را فراهم می‌کند که چگونگی تعریف یک کار‌، پیشرفت آن، بررسی آن و نهایتا تکمیل نتیجه را در یک قالب مشخص برای پروژه‌هایی با پیچیدگی بیشتر تعریف و کنترل کنید.
  • در موارد مرتبط با پروژه‌های نرم‌افزاری‌، جیرا امکان استفاده از مدل‌های توسعهٔ چابک (Agile)، Kanban (مدل توسعهٔ طراحی شده توسط تویوتا که معروف‌ترین پیاده‌سازی فعلی آن مربوط به ابزار رایگان Trello است) و آبشاری (Waterfal) در مدیریت چرخهٔ عمر نرم‌افزار (SDLC) را فراهم می‌کند.
  • مجموعهٔ وسیعی از افزونه‌ها که می‌تواند نیاز‌های زیادی را برطرف سازد. به عنوان نمونه‌، یکی از معروف‌ترین افزونه‌ها Tempo نام دارد که می‌تواند به افراد تیم در تهیهٔ گزارش زمانی مربوط به هر بخش از پروژه کمک کند. علاوه بر این مدیران تیم (یا هر پروژه) می‌توانند با استفاده از همین افزونه و گزارش‌های تهیه شده توسط افراد تیم‌، به برآورد هزینه‌ها و زمان صرف شده نیز بپردازند.
  • امکان مدیریت دسترسی تمامی بخش‌های جیرا نیز این ویژگی را حتی تا کوچکترین اجزای ارئه شده توسط این ابزار (فیلد‌ها) فراهم می‌کند. با استفاده از این امکان مدیران تیم یا پروژه می‌توانند امکان دسترسی اعضای تیم به تک‌تک قسمت‌های ابزار را به دقت و متناسب با نیاز خود ویرایش و مدیریت کنند.
  • امکان ویرایش روند‌های کاری (Workflows) نیز به کاربران اجازه می‌دهد تا کلیهٔ ساختار‌های تعریف شده را بسته به نیاز پروژه ویرایش کنند. به عنوان مثال می‌توان یک تجربهٔ کاربری (User Story) مشخصی را تعریف نمود و آن را در دو گروه وظیفهٔ اصلی و وظایف جزئی تقسیم کرد تا تمامی مراحل انجام مربوط به یک مسئله زیر یک ساختار کلی تعریف شوند و قابل پیگیری باشند.
  • ویکی جیرا نیز امکان اشتراک مدیریت شدهٔ اطلاعات مربوط به هر پروژه را بین کاربران فراهم می‌کند. علاوه بر این افراد تیم‌ها می‌توانند اطلاعات را با اعضای دیگر پروژه‌ها نیز به اشتراک گذاشته و به کسب دیدگاه‌های دیگر تیم‌ها در خصوص اطلاعات ارائه شده بپردازند.
  • امکان همگام سازی جیرا با دیگر ابزار‌ها و خصوصا امکان خودکار سازی فرآیند‌های تکراری اما حیاتی پروژه نیز به بازدهی تیم‌ها کمک شایانی می‌کند. به عنوان مثال می‌توانید فرآیند تعریف یک باگ جدید پس از شکست (Fail) یک تست نرم‌افزاری (Unit test) را خودکار سازی نموده و از آن بهره بگیرید.
  • قابلیت آسان گسترش استفادهٔ جیرا در تعداد پروژه‌های زیاد بدون داشتن نگرانی در خصوص کاهش کارایی (Performance) ابزار.

علاوه بر موارد ذکر شده‌، جیرا در مقایسه با دیگر رقبای خود نیز در جایگاه بالایی قرار می‌گیرد. به عنوان نمونه‌، جدول زیر این ابزار را با Bugzilla‌، دیگر ابزار معروف مدیریت پروژه که به صورت متن‌باز (و رایگان) ارائه می‌شود مقایسه می‌کند:

ویژگی باگزیلا جیرا
لایسنس رایگان پولی
رتبه‌بندی مسائل با استفاده از کشیدن و رها کردن ندارد دارد
استفاده از ابزارک‌های شخصی‌سازی شده در داشبورد ندارد دارد
پیگیری بلادرنگ انتشار‌های جدید ندارد دارد
مصرف منابع سرور کم قابل توجیه
برنامه‌ریزی و گزارش به صورت چابک ندارد دارد
تابلو‌های اسکرام و Kanban ندارد دارد
قابلیت شخصی‌سازی روند کاری دارد دارد
REST API دارد دارد
بیش از هزار افزونهٔ قابل نصب با یک کلیک ندارد دارد
مدیریت دسترسی‌ها پیچیده ساده
ارتباط بین مسائل تنها یک نوع (مسدود/وابسطه) کاملا قابل شخصی‌سازی توسط کاربر

شرکت پارس‌دانی‌سان

شرکت پارس‌دانی‌سان از سال ۱۳۹۱ با بهره‌گیری از افراد متخصص در زمینهٔ مدیریت پروژه به آموزش و راهنمایی تیم‌های فعال در حوزه‌های مختلف به بهره‌گیری از ابزار جیرا پرداخته و در کنار این خدمات به پشتیبانی فعال این ابزار در ایران می‌پردازد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>